|
|
|
 |
|
nog xx dagen voor de
première van Herakles
Vanaf 1597 schrijft Miguel de Cervantes het eerste deel van zijn meesterwerk El Ingenioso Caballero Don Quijote de la Mancha (1605), volgens velen de eerste roman uit de geschiedenis. Het tweede deel verschijnt in 1615.
Don Quichote is een poëtische vertelling over een man die gelooft dat hij ridder is en de strijd met illusie en werkelijkheid aangaat. Is hij gek of geniaal?
Door het lezen van te veel ridderromans raakt de edelman Don Quichote zijn verstand kwijt. Denkend dat hij zelf een ridder is, verlaat hij zijn huis en begint een tocht op zoek naar avontuur. Hij wil alle soorten onrecht rechtzetten en door deze goede daden beroemd worden. Op zijn reis wordt Don Quichote vergezeld door zijn buurman en dienaar Sancho Panza. Hoewel Sancho weet dat zijn meester een beetje gek is, volgt hij hem, want zijn zwakheid voor de aardse geneugten maakt dat hij gelooft in de grote beloning die Don Quichote hem in het vooruitzicht stelt. Dat Don Quichote behoorlijk in de war is blijkt als hij herbergen aanziet voor kastelen, windmolens voor reuzen, een hoertje voor een prinses, een kudde schapen voor een leger. Zijn waanideeën stuiten steevast op de nuchterheid en voorzichtigheid van Sancho. Deze botsing tussen de fictieve wereld van Don Quichote en de echte wereld van Sancho is het hoofdthema van het verhaal en meteen ook de bron van een groot deel van de humor.
Aanvankelijk bedoeld als parodie op de ridderroman overstijgt Cervantes geleidelijk de parodievorm: vooral in het tweede deel wordt Don Quichotes waanzin steeds meer afgewisseld door momenten van helderheid, waarin de ridder zeer verstandige oordelen weet te vellen, zozeer dat hij soms zelfs de enige is die de waarheid ziet, het thema van de verstandige waanzinnige.
Geysen heeft in zijn bewerking voor de Sancho uit deel twee gekozen. Geysen: 'Het spanningsveld tussen Sancho en Don Quichote is interessanter en dat sluit meer aan bij wat ik wil. De fantasie is iets dat je niet kunt delen. Mijn fantasie kan nooit die van een ander worden. Dat zie je ook bij Don Quichote en Sancho. Op het moment dat Sancho meegaat in de fantasie en hem overneemt kapt Don Quichote hem af.'
Een ander facet in Don Quichote dat Geysen in zijn stuk naar voren brengt is de liefde. Geysen: 'Dulcinea staat voor mij voor de droomvrouw, de liefde als middel in het gevecht tegen de eenzaamheid.'
Naast de verhalen over de liefde uit het boek heeft Geysen er voor gekozen om een modern gedeelte te schrijven dat parallel loopt aan het verhaal van Don Quichote. Hierin vertelt hij het verhaal over een stel waarvan de relatie verstrikt is in ruzie en verbittering. De man in deze verhouding is degene die het beeld oproept van Don Quichote. Hij begeert de fantasie die Don Quichote zo makkelijk oproept, maar is daar zelf niet toe in staat. Uiteraard kan een confrontatie niet uitblijven.